Dołącz do czytelników
Brak wyników

Budownictwo mieszkaniowe jedno- i wielorodzinne

18 lipca 2018

NR 5 (Czerwiec 2018)

Metody „reanimacji murów” – Przegląd nowoczesnych tynków

0 63

Woda, wilgoć, sole – to główne czynniki powodujące procesy destrukcyjne w obiektach budowlanych. Prowadzą one do zniszczeń materiału konstrukcji, objawiających się deformacjami, zmniejszeniem nośności, uszkodzeniami mrozowymi, pęcznieniem i wypłukiwaniem spoiw, a w konsekwencji do deformacji elewacji lub wnętrza budynku.

Fot. 1. Zniszczenia spowodowane wysokim poziomem wilgoci w konstrukcji 
Źródło: Barbara Ksit

Źródła destrukcji murów

Utrzymywanie się wilgoci w elementach budynku jest zjawiskiem niepożądanym, gdyż niesie za sobą wiele negatywnych konsekwencji. Wpływa zarówno na obiekt, jak i użytkowników, przebywających w zawilgoconych pomieszczeniach. Obok takich następstw jak obniżenie parametrów termicznych przegrody i nośności elementów konstrukcyjnych, czy korozja biologiczna, działa także destrukcyjnie na organizm człowieka.

Wyróżnia się następujące mechanizmy transportu wilgoci:

  • Przewodnictwo kapilarne - Jest to zjawisko absorpcji, gdzie pobór wilgoci spowodowany jest zdolnością materiałów budowlanych do pochłaniania wody. Jej transport, odbywający się w porach materiału przegrody budowlanej, jest wywołany wzajemnym oddziaływaniem sił międzycząsteczkowych. Materiały budowlane pochłaniają wodę kapilarnie, gdy znajdują się w bezpośrednim styku z wilgocią. Zjawisko to często występuje na elewacji. Może prowadzić do niszczenia tynku i powłok malarskich w obrębie cokołu oraz do korozji żelbetu i rozwoju pleśni w głąb przegrody. Często się zdarza, że stare mury wybudowane z cegieł o strukturze otwartoporowej, są zagrożone w wysokim stopniu zjawiskiem kapilarnego poboru wody. Sprzyjają temu również spoiny wykonywane niegdyś z zaprawy gliniastej bądź wapiennej.
  • Podciąganie wody zawieszonej lub infiltracyjnej - Kapilarne podciąganie wody często jest wynikiem braku lub uszkodzenia hydroizolacji części budynku, który styka się z gruntem. Pobór wody zachodzi w przypadku, gdy wilgotny grunt ma bezpośredni kontakt z materiałem budowlanym, który przejawia właściwości hydrofilowe.
  • Higroskopijne pochłanianie wilgoci - Higroskopijność materiałów budowlanych to zdolność do pochłaniania z otoczenia pary wodnej. Wilgoć higroskopijna występuje najczęściej, gdy w murze bądź na jego powierzchni obecna jest duża zawartość soli. Najczęstszymi spotykanymi solami są chlorki, siarczany oraz łatwo rozpuszczalne azotany. Zawarte w strukturze materiału sole budowlane przyczyniają się do zwiększenia wilgotności równowagowej. Objawem zawilgocenia są mokre bądź wilgotne plamy z solnymi wykwitami na powierzchni elementów. Plamy te, zazwyczaj nieregularne, mogą się pojawiać i znikać w zależności od panujących warunków atmosferycznych. Ważne jest zatem stworzenie bilansu wilgoci w celu określenia przesiąknięcia muru wilgocią higroskopijną, która jest szczególnie niebezpieczna ze względu na związek z solami. Skutkiem higroskopijnego pochłaniania wilgoci jest najczęściej zawilgocenie powierzchniowe.
  • Absorpcja wody spowodowana kondensacją kapilarną - Jest to zjawisko najczęściej spotykane w mikrosporach, gdzie ciśnienie nasyconej pary wodnej może ulec obniżeniu. Powyższe zjawisko zależy od średnicy porów materiału: im mniejszy promień porów, tym więcej wody ulega osadzeniu w wyniku kondensacji kapilarnej.
  • Absorpcja wody spowodowana kondensacją - Tego typu absorpcja polega na skraplaniu pary wodnej na powierzchni przegrody. Głównymi przyczynami kondensacji pary wodnej w obiekcie budowlanym są zbyt duża jego bezwładność termiczna oraz za mała izolacyjność ścian pod względem termicznym. Powietrze w danej temperaturze może posiadać maksymalną ilość wilgoci. Wielkość ta zwana jest wilgotnością nasycenia. Im wyższa temperatura powietrza, tym większa może być ilość pary wodnej w nim zawarta. Zimą ciepłe powietrze wewnątrz ogrzanego pomieszczenia w zetknięciu z zimnymi murami skrapla się. Miejscem częstego występowania kondensacji pary wodnej są mostki termiczne, gdzie pojawiają się znaczące różnice temperatur.
  • Transport wilgoci pod wpływem pola elektrycznego - Jest to zjawisko wykorzystywane w elektrofizycznej technologii osuszania murów. Jony powstałe w procesie rozpuszczenia soli w wodzie poruszają się w kierunku katody bądź anody, w wyniku czego dochodzi do wyrównania ładunków.
  • Elektroosmoza - Elektroosmoza polega na transporcie wilgoci w wyniku działania pola elektrycznego poprzez rysy oraz pustki materiału budowlanego charakteryzującego się strukturą porowatą. Opiera się na procesie przemieszczania się cząsteczek wody w polu elektrycznym, wykorzystującym podwójną warstwę jonową. Zachodzi pod wpływem różnicy potencjału elektrycznego.
  • Elektroforeza - Jest to zjawisko elektrokinetyczne, które polega na ruchu cząstek fazy rozproszonej w fazie rozpraszającej nieruchomej pod wpływem pola elektrycznego.

Pochodzenie soli w obiekcie budowlanym

Głównym źródłem zasolenia murów jest woda przemieszczająca się w ich strukturze. Może ona rozpuszczać sole zawarte w materiałach murów lub pobierać je z otoczenia. Sole mogą też występować w samym materiale jako naturalny składnik wyrobu budowlanego.

Sole często wraz z wodą dostają się do przegrody. Mogą one przenikać do materiału przez kapilarne podciąganie wody z gruntu i zostać transportowane w całej objętości muru. Zasolenie podłoża może wynikać z opa...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Forum Nowoczesnego Budownictwa"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy