Dołącz do czytelników
Brak wyników

Temat numeru

19 lutego 2018

NR 1 (Sierpień 2017)

UBIQ 34
Synergia tradycji i nowoczesności

Zrealizowany w 2015 roku kompleks budynków UBIQ 34 doczekał się, jeszcze przed oddaniem do użytkowania, wielu prestiżowych nagród architektonicznych. Laurem wieńczącym była nagroda im. Jana Baptysty Quadro za najlepszą poznańską realizację w 2015 roku.

Obiekt położony jest w dzielnicy Łazarz, pomiędzy ulicami Ułańską a Wojskową, u ich północnego wylotu przy ulicy Grunwaldzkiej. Już na początku XIX wieku znajdował się tutaj zespół koszar, zrealizowany w systemie pawilonowym. W drugiej połowie XIX wieku wybudowano ostatni element zespołu, przeznaczony pierwotnie dla dolnośląskiego batalionu taborowego nr 5, którego projekt powstał w pruskim Ministerstwie Wojny. Zabytkowy teren byłych zabudowań stacjonującego tutaj w okresie międzywojennym VII Pułku Strzelców Konnych szczyci się, oprócz samego budynku ówczesnej kantyny oficerskiej, piękną aleją kasztanowców. Pozostawienie ich nietkniętymi na tak małym terenie inwestycji, przy dość rozległym programie funkcjonalno-przestrzennym postawionym przez inwestora, architekta Karola Fiedora, było jednym z wielu wyzwań, przed jakimi stanął generalny wykonawca – Skanska SA.

Na stosunkowo niewielkiej działce (6451 m2 w centrum miasta to nieduża powierzchnia dla takiego przedsięwzięcia) wybudowano oraz przebudowano obiekty o powierzchni około 2000 m2    o funkcji biurowej, wystawienniczej, gastronomicznej oraz konferencyjnej, na które składają się budynki:

  1. – biurowy i restauracyjny kompleks przebudowanej kantyny oficerskiej z końca XIX wieku,
  2. – czterokondygnacyjny biurowiec klasy A o przeważającej funkcji biurowo-konferencyjnej,
  3. – „eventownia”, mająca obsługiwać spotkania biznesowe, konferencje, nietuzinkowe wystawy malarskie oraz koncerty jazzowe.

 

Skąd nazwa UBIQ?

W języku łacińskim słowo ubique znaczy „wszędzie”. Wszędzie jest również odniesieniem obserwowanej przestrzeni. Natomiast słowo „Ubik”, o którym pisał P.K. Dick, oznaczało niesamowicie rzadką i pożądaną formę, substancję, istotę; takim właśnie obiektem jest zrealizowany przez nas UBIQ –  wyjątkowym w naszej własnej przestrzeni.

 

Ochrona zabytkowej zieleni

Projekt, wykonany przez CDF Architekci, zakładał wkomponowanie nowej zabudowy w zastaną tkankę zieleni, a niemal kolidujące z układem drogowym drzewa zabezpieczono indywidualnymi systemami antykompresyjnymi. Zrezygnowano z pierwotnie zaprojektowanych, kosztownych skrzynek antykompresyjnych na rzecz prostego rozwiązania, polegającego na umieszczeniu korzeni drzew w warstwie gleby zmieszanej z kamieniami frakcji 16–32 mm. Wymiana gruntu odbywała się w zakresie pozwalającym na utrzymanie statyki drzewa, co w rezultacie pozwalało na ingerencję co najwyżej do połowy rozpiętości układu korzeniowego. Rozwiązanie zapewnia dostęp wody do korzeni oraz stanowi ich konstrukcyjne wsparcie wobec pojazdów użytkowanych na terenie, z uwzględnieniem wozu bojowego straży pożarnej, ze względu na przebiegającą tamtędy drogę pożarową. Warstwę wierzchnią wyposażono dodatkowo w układ rur drenażowych, transportujących wodę opadową w głąb korzeni. Całość wieńczy ażurowa krata stalowa o wymiarach 4 × 4 m, układana – ze względu na swoją wagę – w czterech częściach. Jest ona zabezpieczeniem dla wspomnianych wozów bojowych oraz umożliwia właściwe nawadnianie.

Podobna sytuacja miała miejsce podczas realizacji budynku C, będącego pawilonem konferencyjno-wystawienniczym o szerokości 8,5 m, wpisującego się na całej swojej długości (ponad 21 m) w szpaler dostojnych kasztanowców. Dodatkowo prace ziemne utrudnione były projektowanym podpiwniczeniem budynku, kolidującym w dużej części z systemem korzeniowym przyległych drzew. W tej sytuacji, podobnie jak przy pozostałych pracach ziemnych, wykonano zabezpieczenia wykopów w postaci ścian berlińskich. Prace ziemne w tym zakresie musiały być prowadzone wystarczająco sprawnie, aby odkryte części korzeni nie przeszkodziły w prawidłowej wegetacji drzew. Podstawy pni pozostały – ze względu na ich wysoki poziom ponad powierzchnię terenu – odkryte, co pozwoliło na zagospodarowanie sporej ilości dodatkowego terenu czynnego biologicznie.

Lokalizacja alei kasztanowców utrudniała przede wszystkim montaż wielkopowierzchniowych tafli szklanych, z jakich zaprojektowano ściany pawilonu. Przeszklenia w module 170/440 cm były podczas montażu transportowane pomiędzy gałęziami rozbudowanych koron drzew dźwigiem, który wspomagał dokładne osadzenie elementów zarówno na konstrukcji stalowej, jak i względem siebie.

Teren wokół obiektów

Teren utwardzony wokół obiektów wykonano z granitowej kostki, natomiast nawierzchnie w pobliżu wejść do budynków zrealizowano w postaci wystawionego 15 cm ponad poziom kostki plateau, wyłożonego płytami betonowymi w kolorze grafitowym w formacie 120 × 120 cm i, co się z tym wiąże, o znacznej wadze. Dodatkową trudnością była obróbka płyty na styku ze ścianą zewnętrzną budynku, gdzie precyzji wymagała instalacja odwodnienia szczelinowego firmy Hauraton, zbierającego wodę opadową z płaszczyzny elewacji szklanej. Obniżenie wlotu odwodnienia o 12 cm do spodu płyty betonowej powodowało konieczność zastosowania obróbki aluminiowej w wąskiej na 3 cm szczelinie, zabezpieczającej przed dostawaniem się m.in. opadających liści.

Aluminiowe pasy międzykondygnacyjne

Charakterystycznym elementem architektury biurowego budynku B, oprócz płaszczyzn murowanych z ręcznie formowanej cegły i wysokich, szklanych fasad, są pasy międzykondygnacyjne, wykonane z giętych profili aluminiowych, markujących poziomy stropów oraz wieńczących attyki budynku. Dodatkowo profil cokołu stanowi obudowę dla linii świetlnych LED, co po zmierzchu daje wrażenie delikatności budynku i optycznie odcina od przyległego terenu. Profile między kondygnacjami w kształcie litery C, której półki chowają rygle fasady semistrukturalnej, zostały tak ukształtowane, aby umożliwić pracę aluminium w różnorodnych warunkach termicznych. Za tym eleganckim kształtem kryją się również podkonstrukcja fasad, połączona z żelbetowym pasem stropowym, obniżenie pod rolety wewnętrzne, a w poziomie posadzek wyprofilowanie dla grzejników kanałowych EMCO, przykrytych rusztem aluminiowym licowanym z górą rygla fasady i poziomem posadzki.
 

W trosce o jakość powietrza i odpowiednie doświetlenie

Stropy budynku wykonane w technologii filigran pozostawiono z widocznym od spodu betonem, a obszary monolityczne wylewane na budowie mają rysunek płyt szalunkowych. Do stropu bezpośrednio montowano belki chłodzące Halton, w których umieszczono liniowo oprawy świetlne. Jest to niestandardowe rozwiązanie oparte na belkach typu CCE firmy Halton, które w pełni umożliwia uzyskanie odpowiedniego komfortu jakości powietrza oraz właściwego doświetlenia miejsc pracy....

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań magazynu "Forum Nowoczesnego Budownictwa"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy