Dołącz do czytelników
Brak wyników

Obiekty użyteczności publicznej , Otwarty dostęp

18 lipca 2018

NR 4 (Kwiecień 2018)

Beton architektoniczny – zwrot ku surowemu materiałowi

0 82

Beton, definiowany jako sztuczny kamień, został wynaleziony i był używany w budownictwie w Asyrii, potem w starożytnym Rzymie. Wyróżnia się wiele jego rodzajów, a każdy z nich daje szereg różnych możliwości wykorzystania jego jako materiał konstrukcyjny. Takim plastycznym materiałem jest m.in. beton architektoniczny, nazywany także strukturalnym, fasadowym, licowym lub eksponowanym czy elewacyjnym.
 

Beton architektoniczny to jeden z rodzajów betonu, który jest wykorzystywany do konstruowania elementów zarówno monolitycznych, jak i prefabrykowanych, umożliwiając przy tym architektom kształtowanie nowych, surowych, dowolnych form.

Konfrontacja wykonawców z projektantami

Postęp technologiczny oraz zmieniające się trendy w kształtowaniu architektury zarówno w Polsce, jak i na świecie zachęcają architektów i projektantów do eksponowania surowego betonu. Wiąże się to z nowymi, często rygorystycznymi technologiami wykonywania elementów konstrukcyjnych – technologiami, z którymi większość pracowników budowlanych (cieśli/pracowników ogólnobudowlanych) nie miała nigdy do czynienia.

Tab. 1. Kategorie betonu architektonicznego

Odpowiedniki kategorii betonu architektonicznego*
Kategorie Według literatury [1] PN-EN 13670:2011

Wymagania małe

Sichtbetonklasse 1 SB1

PN-EN 13670:2011

Wymagania średnie Sichtbetonklasse 2 SB2 BA1
Wymagania wysokie Sichtbetonklasse 3 SB3 BA2
Sichtbetonklasse 4 SB4 BA3

* na podstawie zastosowania oraz kosztów wykonania, SB – Sichtbeton, BA – beton architektoniczny

 

Tab. 2. Przykładowy skład mieszanki betonowej potrzebnej do uzyskania betonu architektonicznego

Materiał Udział procentowy
Piasek frakcji 0–2 mm
 
Ok. 33%
Cement hutniczy/portlandzki Ok. 18%
Czysta woda Ok. 5%
Domieszki redukujące pęcherzyki powietrza na zewnętrznych powierzchniach betonu Ok. 0,1%
Kruszywo frakcji 2–8 mm Ok. 23%
Domieszki uplastyczniające Ok. 0,1%
Kruszywo frakcji 8–16 mm Ok. 21%

 

Tab. 3. Cechy cementów do betonów architektonicznych [PN-EN12350-5]

Rodzaj cementu Najważniejsze cechy
Portlandzki 
wieloskładnikowy CEM II
  • Wysoka/umiarkowana wytrzymałość początkowa
  • Wysokie ciepło hydratacji
  • Krótki czas wiązania
Hutniczy CEM III
  • Niska wytrzymałość początkowa
  • Niskie ciepło hydratacji
  • Wydłużony czas wiązania – ograniczenie skurczu betonu
  • Wysoka odporność na korozję siarczanową i alkaliczną betonu

 

W rezultacie w wielu przypadkach dochodzi do konfrontacji generalnych wykonawców z autorami projektów, którzy inaczej wyobrażają sobie efekty prac finalnych związanych z tym materiałem.

W zależności od metody wykonywania rozróżnia się kilka rodzajów betonu architektonicznego. Przykładowo zgodnie z normą niemiecką „DBV – Merklatt Sichtbeton” (8/2004) beton ten określany jest terminem „Sichtbeton”, czyli beton towarowy specjalnie projektowany, od którego wymaga się, aby po rozszalowaniu element z niego wykonany nie tylko spełniał założone w projekcie właściwości konstrukcyjne, ale również był estetyczny i reprezentatywny.

Przykłady

W Polsce brakuje oficjalnie wprowadzonego terminu „beton architektoniczny”. Jednakże materiał ten wykorzystywany jest przede wszystkim w technologii budownictwa prefabrykowanego. Obecnie jednym z reprezentacyjnych obiektów wykonanych w technologii betonu architektonicznego w Polsce jest Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. Bryła budynku porównywana jest kształtem do śmigła samolotu oraz wykończona jest betonem...

Artykuł jest dostępny dla zalogowanych użytkowników w ramach Otwartego Dostępu.

Załóż konto lub zaloguj się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałów pokazowych.
Załóż konto Zaloguj się

Przypisy